Unë jam Marco. Jam infermier.
Dhe sot kam qarë në korridor.

Unë jam Marco. Jam infermier.
Dhe sot kam qarë në korridor.
Askush nuk e vuri re. Askush nuk më pyeti nëse isha mirë.
Sot shoqërova dy pacientë në momentet e tyre të fundit të jetës.
Përqafova një baba që sapo kishte humbur djalin e tij.
Lava flokët e një të moshuari, i cili, me një buzëqeshje të lodhur, më tha:
“Ja, tani po shkoj i pastër.”
Ai më shtrëngoi dorën fort.
Asnjë i afërm nuk u shfaq për ta përshëndetur.
Çdo ditë jap gjithçka: kujdes, dashuri, praninë time.
Por shpesh harroj të ruaj pak butësi për vetveten.
Nuk kërkoj duartrokitje.
Kërkoj vetëm që, nëse nuk është shumë, të më thuhet:
“Përshëndetje, Marco.”
Ndoshta kështu sot do të ndihesha pak më pak i vetëm.
💡 Një klik për ty, një buzëqeshje për ne😊! Pëlqeje dhe shpërndaje!